Licówki

Niezbyt równe jedynki, trwałe przebarwienia, czy szpary między zębami powodują, że niechętnie się uśmiechasz? Licówki, czyli małe płatki porcelanowe sprawią, że odzyskasz pewność siebie. Sprawdź, kiedy warto wybrać to rozwiązanie oraz jak zakłada się licówki.

W naszej klinice licówkami zajmują się:

Licówki to rodzaj płytek wykonanych najczęściej z porcelany lub z kompozytu, przyklejanych na powierzchnię zęba. Co je wyróżnia?

  • idealnie maskują niedoskonałości, umożliwiając pokrycie wypełnień, przebarwień, jak również wydłużenie, poszerzenie, a nawet zmianę kształtu naszych zębów;
  • licówki umożliwiają też likwidację szpar między zębami,  pomagając wielu Pacjentom w uzyskaniu pięknego uśmiechu w krótkim czasie;
  • gwarantują naturalny wygląd zębów;
  • są idealnym sposobem na poprawę estetyki zębów oraz nadaniem im wymarzonego wyglądu, przy niewielkiej ingerencji w tkanki zęba.

Licówki wykonane z porcelany są najpopularniejszym rodzajem licówek, charakteryzują się największą estetyką. Są niezwykle elastyczne oraz trwałe.

Materiały, z których są wykonane, są odporne na przebarwienia, biokompatybilne z tkankami w jamie ustnej, charakteryzują się stopniem przezierności, który jest zbliżony do naturalnych zębów. Dzięki temu, gwarantują naturalny wygląd zębów. Pomimo tego, iż są cienkie, charakteryzują się bardzo dużą wytrzymałością. Licówki kompozytowe również zapewniają dużą estetykę, jednakże przez krótszy czas, niż w przypadku licówek ceramicznych. Są mniej wytrzymałe oraz bardziej podatne na przebarwienia, ścieranie, czy odpryski. Jednakże w przypadku uszkodzenia, możemy szybko je naprawić.

Przeciwwskazaniami do zakładania licówek są:

  • choroby dziąseł i przyzębia, jak również bruksizm (patologiczne tarcie zębami żuchwy o zęby szczęki, występujący najczęściej w nocy; podświadome zaciskanie i zgrzytanie zębami);
  • zbyt mała ilość szkliwa, czy ząb poddany leczeniu endodontycznemu;
  • ponadto, przeciwwskazaniem są parafunkcje zgryzowe  i zwarciowe takie, jak szkodliwe nawyki powodujące zbyt duże naciski na uzupełnienia (np. zgrzytanie zębami, zaciskanie zębów, obgryzanie paznokci), gdyż wówczas łatwo o uszkodzenie lub odlejenie się licówek.

Licówki zakłada się na przednie zęby – od trójki do trójki albo od czwórki do czwórki. Na pozostałe zęby stosuje się korony lub formy pośrednie między licówkami a koronami.

Wynika to z faktu, że licówki są delikatniejsze i obejmują jedynie zewnętrzną (wargową) powierzchnię zęba, nie żującą. Z tego powodu założenie ich wiąże się z niewielką ingerencją w twarde tkanki zęba lub wręcz jej brakiem – podczas szlifowania usuwa się jedynie cienką warstwę szkliwa (odpowiadającą grubością naklejanej licówce) albo nie wykonuje się tej czynności, jeśli licówka ma pogrubić lub poszerzyć ząb. Licówki pod względem koloru i wrażenia dotykowego są podobne do naturalnego szkliwa zębów, ale nie są podatne na ubytki próchnicowe, ścieranie, silne przebarwienia. Za ich pomocą można idealnie odwzorować fakturę i odcień zęba. Porcelana jest też obojętna dla tkanek. Prawidłowo wykonane licówki zapewniają dobrą szczelność brzeżną (nie widać również granicy przejścia licówki w ząb), dzięki czemu nie ma miejsc, gdzie mogłaby osadzać się płytka bakteryjna. To ryzyko ograniczają też cementy z dodatkami antybakteryjnymi lub bakteriostatycznymi, na które klejone są licówki.

Wymarzony wygląd zębów można uzyskać już po 2-4 wizytach u stomatologa. Wszystko zależy od oczekiwań pacjenta, liczby i sposobu wykonania licówek (gotowe czy robione na zamówienie). Wcześniej trzeba tylko wyleczyć zęby oraz je wybielić.

Podczas pierwszej wizyty odbywa się wstępna konsultacja i badanie, które pozwala się upewnić, czy nie ma przeciwskazań do założenia licówek. Lekarz rozmawia z pacjentem o jego oczekiwaniach. Następnie robi wyciski zębów, a potem na tych modelach przeprowadza symulację wyglądu nowego uśmiechu (dobiera kolor i kształt zębów; taką próbę robi się zwłaszcza w przypadku radykalnych zmian). Jeśli pacjent zaakceptuje przebieg i koszty leczenia, można przystąpić do wykonania tzw. makiety nowego uśmiechu.

Na drugiej wizycie próbny model zakłada się na zęby (nie szlifując ich) i taką tymczasową makietę nosi się przez kilka dni, dzięki czemu pacjent może realnie ocenić wygląd nowego uśmiechu. Jeśli ma jakieś uwagi, w trakcie kolejnej wizyty lekarz wykonuje poprawki. Następnie delikatnie szlifuje zęby pod licówki (niekiedy wystarczy zmatowienie szkliwa). Zabieg wykonuje się w znieczuleniu miejscowym. Potem lekarz robi wyciski oszlifowanych zębów i wysyła ja do laboratorium protetycznego, gdzie na podstawie modelu technik przygotowuje licówki porcelanowe. W czasie potrzebnym do ich wykonania pacjent ma zabezpieczone zęby licówkami tymczasowymi.

Po 10 – 15 dniach dentysta zdejmuje tymczasowe zabezpieczenie i wstępnie przymierza licówki. Dobiera także kolor cementu, na który następnie przykleja porcelanowe nakładki. Za pomocą specjalnej lampy cement jest utwardzany, jego nadmiar się odcina, a zęby poleruje, by były idealnie gładkie.

Przez kilkanaście godzin po założeniu licówek lepiej unikać barwiących napojów (np. ciemnych soków owocowych), bo czasami się zdarza, że na granicy przejścia między licówką a szkliwem pojawiają się odbarwienia. Nie powinno się też odgryzać twardych kawałków jedzenia, by nie uszkodzić licówek.

Zalecenia higieniczne są standardowe – trzeba myć zęby miękką szczoteczką (zwykłą pastą z fluorem) co najmniej 2 razy dziennie, używać nitki dentystycznej i płynu do plukania ust. Na wizyty kontrolne dobrze jest zgłaszać się 2 razy w roku. Warto też systematycznie usuwać kamień i osad w gabinecie, aby długo utrzymać doskonały wygląd zębów.

Akademia Dentystów
ul. Mogielnicka 31
05-600 Grójec

Pn. - pt.: 09:00 - 21:00
sob.: 09:00 - 14:00